Eylul Gibi Sevda Dolu

Hayatım Oyun Hamuru

Cumartesi, Temmuz 14, 2007 -Kategori: Edebi Yazilar

HAYATIM OYUN HAMURU


"Kendimi boşlukta hissediyorum"


Sizleri bilmiyorum ama ben duygularımı çoğu kez bu cümlenin arkasında saklamışımdır. O kadar çok kullanmışım ki bu cümleyi ailem, dostlarım, iş veya okul arkadaşlarımın varlığını bile sorgulama gereği duymamışım zamanında.


Ruhumun çıkmaz sokaklarda ki kayboluşunu tanımlamak için yeniden bu cümleye sığınacakken, eskisi gibi beni ifade etmediğini anladım. Çıkmazlara hapis olan ruhum, beni susmakla cezalandırıyor şimdi. Duygularımı kelimelere dökemiyorum.


Hayat sözlüğünde kendimi ararken, suskunluğum anlamsız tartışmalara gebe kalırken, elimden bir şey gelmiyor.


Afetimden kurtulmak adına ruhumu paylaşıma açıyorum. Yemekhanede ki Emine teyzeyle, servisteki Zeynep´le, kapıcımız Hatice ablayla kısacası değişen insanlara değişmeyen paylaşımlarımı sunarken, her defasında yanılıyorum. Sonunda roller çatışmasını yaşayan çaresiz bir yönetmen oluveriyorum.
Bütün insanlara iyi insan rolünü verirken, kötü kadın rolünü hep ben üstleniyorum. Bir hata olacaksa onu ben işleyip cezasını ben çekiyorum. İnsanların yüklerini taşıyıp, yorgunluğumu da kendime saklıyorum. Ve ben çekemediğim filmime bir de isim veriyorum.
"HAYATIM OYUN HAMURU"


Hayatımın yönetmeni olamadım, ama hayat beni çok güzel yoğurdu. İçimde sevgi turuncusu, iyilik beyazı, mutluluk pembesi, maneviyat yeşili varken beni kendi teknesinde bencillik siyahı, umursamazlık moruyla bir güzel yoğurdu. Ve iyice şekil almak için dinlenmeye bıraktı.


Dinleniyorum, ruhuma eş, anlamlı cümleler arıyorum.


Paylaşım mı? Evet, dinlendirilmiş bu halimle halka açığım…



Melek SARI

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

Yorum yaz! :: Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazilmistir
« Önceki - Sonraki »